Γιαννακοχωρίτης

Η ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ
Γρηγοριάδης Νίκος

Εδώ και δεκαετίες ένας αρκετά μεγάλος αριθμός πολιτικών έχουν περάσει από την τρέχουσα πολιτική σκηνή.
Είναι αυτοί που με τις επιλογές και τον τρόπο τους διαμόρφωσαν την σημερινή Ελλάδα. Τα κατέφεραν ή χάθηκαν στη λησμονιά του χρόνου;
Το πολιτικό μας σύστημα έχει συμπλεκόμενες μακροχρόνιες αδυναμίες που φαίνεται πλέον ότι είναι σοβαρότερες από τα πλεονεκτήματα του.
Αδυναμίες που καθηλώνουν την χώρα σε βαρύτατες υστερήσεις έναντι όλων των άλλων χωρών. Αδυναμίες και στρεβλώσεις που την οδήγησαν πρόσφατα σε ένα από τα μεγαλύτερα παγκόσμια δάνεια.
Η χώρα φαίνεται να ταλανίζεται από μακροχρόνια άλυτα προβλήματα τα οποία όπως όλα δείχνουν θα συνεχίζονται.
Ποιοι είναι οι πολιτικοί μας που πέρασαν και χάθηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνος πάνω στον πολιτικό ιστορικό χάρτη;
Άνθρωποι καιροσκόποι ή ευπατρίδες;
Άνθρωποι υπεράνω χρημάτων ή υπεράνω όλων για τα χρήματα;
Άνθρωποι τολμηροί ή άτολμοι;
Άνθρωποι που προχώρησαν ή συμβιβάστηκαν;
Άνθρωποι που θέλησαν να αφήσουν την σφραγίδα του έργου τους ή την σφραγίδα της διαπλοκής τους;
Όσο σοβαρότερα γίνονται τα ερωτήματα τόσο λιγοστεύουν και οι πολιτικοί μεγάλου μεγέθους .
Λαμβάνοντας υπ όψη μας όλα αυτά θα πρέπει να κοιτάξουμε το σκηνικό της σημερινής μας πραγματικότητας.
Οι άνθρωποι των γραφείων, της προσωπικής βόλεψης και του ίδιου συμφέροντος κυβερνούν και σέρνουν την χώρα σε αυτόν τον δρόμο-κατήφορο.
Ντυμένοι, αρωματισμένοι, κρυμμένοι και κλεισμένοι σε ένα ιδιόμορφο δικό τους πολιτικό χώρο-κουβούκλιο . Με δικούς τους νόμους, αρχές και παραδόσεις. Ένα ξεχωριστό, σκοτεινό, κλειστό, επάγγελμα. Δεν περνούν πολλοί, δεν χωρούν καινούργιοι, δεν γίνονται όλοι από-δεκτοί.
Να ένα τωρινό παράδειγμα. Αυτοί που είναι υποψήφιοι για την τοπική αυτοδιοίκηση είναι όλοι εν ενεργεία. Μα καλά δεν αηδίασε κανείς για να τα παρατήσει; Με τόσα προβλήματα , τόσα καθημερινά τρεξίματα δεν κουράστηκε κανένας; Όμως μετρούν τετραετίες ….ακούραστοι!
*Η πολιτική επάγγελμα με επαγγελματίες πολιτικούς είναι η σημερινή μας τραγικότητα.
*Η πολιτική της διαπλοκής με ατιμώρητους πολιτικούς είναι το σημερινό μας αδιέξοδο.
*Η πολιτική της αλάθητης σημερινής εξουσίας και της εξ ολοκλήρου λανθασμένης προηγούμενης πολιτικής καθαγιάζει το πολιτικό σύστημα σαν μόνιμα αναμάρτητο και τους πολιτικούς αιώνια άψογους.
*Η πολιτική του εμείς σήμερα κάνουμε ότι δεν έγινε την προηγούμενη 20ετία ενώ οι προηγούμενοι τα «έφαγαν όλα και παρέδωσαν καμένη γη» οδηγεί το σύστημα στην άσκηση ανεύθυνης πολιτικής. Ασκείται από τους ηθικούς πολιτικούς ανήθικη πολιτική. Έτσι μας εμφανίζεται μ ια πεντακάθαρη πολιτική χωρίς κάθαρση!
*Η πολιτική με τα προεκλογικά γλυκά μάτια και την μετεκλογική σκληρή φασιστική γροθιά σε όποιον αντισταθεί οδηγεί την χώρα σε έναν πρωτοφανή μαρασμό.
*Η πολιτική πρακτική με τα αναγκαία μετεκλογικά μέτρα και το κάνουμε ότι μπορούμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας οδηγεί στον ναρκισσιστικό καθρέφτη του ότι όλα πια τώρα γίνονται ωραία.. Έτσι επιβιώνει το πολιτικό σαθρό σύστημα εξαπατώντας τον πολίτη.
*Η πολιτική του “τάξε και καλοπάντρεψε” οδηγεί με ασφαλή τρόπο τις μετριότητες στην εξουσία χωρίς ουσία και όφελος για τους πολίτες.
*Η πολιτική ανακολουθία πρώτα «δώστα όλα» και μετά «τα φάγαμε μαζί» οδηγεί τους ψεύτες πολιτικούς στα ύπατα πολιτικά αξιώματα.
*Η πολιτική πουλάμε , ξεπουλάμε, χαρίζουμε, τρώμε, οδηγεί μια κοινωνία στον εξευτελισμό της, στην χρεοκοπία , την ανεργία, την μιζέρια και την μεγαλύτερη εξάρτηση από τους ξένους.
*Η πολιτική να παρακαλάμε τον κάθε επισκέπτη να μας δώσει ψίχουλα εμφανίζει τους πολιτικούς μας ψιλικατζήδες και τους πολίτες ζητιάνους.
*Η πολιτική του «ευχαριστούμε» τον αμερικάνο, τον κινέζο, τον γερμανό, υποχρεώνει τους πολιτικούς μας σε οσφυο- ακαμψία, τους κάνεις χαλαρούς, μαλθακούς , κοντόφθαλμους και τον λαό προδομένο.
Μήπως όλα αυτά είναι υπερβολικά; Ναι είναι υπερβολικά λίγα μπροστά στις καθημερινές υπερβολές των πολιτικών μας.
Η πολιτική της «Επανάστασης του Αυτονόητου» και τα συγκεχυμένα λόγια (confuses paroles) δεν μπορεί να θεωρηθούν άσκηση στιβαρής και υπεύθυνης πολιτικής όταν αυτή γίνεται από έναν Πρωθυπουργό επισκέπτη της χώρας του και έναν λαό γονατισμένο και τσακισμένο από τους συνεχείς φόρους.
Ας διαλέξουν επιτέλους οι πολιτικοί μας τι πολιτική θέλουν. Της υποτέλειας στους Τραπεζίτες, την Ευρώπη, Ρωσία , Αμερική, στο ΔΝΤ, την Μασονία , στους Άραβες , στην Κίνα η μια μακροχρόνια σταθερή σε άξονες και βάσεις πολιτική –όχι δυο ποδοσφαιρικών ημιχρόνων – ώστε ο λαός θα δημιουργεί, θα παράγει , θα δουλεύει. Μια πολιτική που θα κάνει περήφανους του πολίτες και όχι τους βραβευμένους από Τραπεζίτες Πρωθυπουργούς και πολιτικούς!
Μέχρι πότε θα ευημερούν μόνον οι αριθμοί των υπουργείων και θα δυστυχούν οι πολίτες ;
Επιτέλους είναι τόσο δύσκολο να πάρουμε μια απόφαση;
Αλλιώς είναι κρίμα για τον δυστυχή λαό!
(grigornick@gmail.com)