Γιαννακοχωρίτης

Όσοι-ακόμη- θυμούνται πως έφθασε ο Κώστας Καραμανλής στο σημείο μηδέν προκειμένου να πάρει την απόφαση να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, δεν ήταν απαραίτητο να...
παρακολουθήσουν τη διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού.


Κι αυτό γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου φρόντισε σχετικά νωρίς να αντιγράψει την τακτική του προκατόχου του στην κυβέρνηση. Βεβαίως εκείνος δεν έθεσε το δίλημμα «μαζί ή πτωχεύσαμε», αλλά η «γεύση» που άφησε η χθεσινοβραδινή συνέντευξη ήταν πάνω κάτω η ίδια. Ο πρωθυπουργός μίλησε απευθυνόμενος πρωτίστως στα στελέχη και στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και δευτερευόντως στη κοινωνία.
Δεν το είπε, και δεν μπορούσε να το πει, αλλά αυτό που τον ώθησε να πραγματοποιήσει αυτή τη συνέντευξη ήταν η ραγδαία πτώση των ποσοστών του κόμματός του. Και ήταν εμφανές ότι με όσα είπε ο στόχος του ήταν να συγκρατήσει τις αντιδράσεις που σημειώνονται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Όμως το έκανε με τρόπο που αποκάλυψε το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει όχι μόνο από τη βάση του κόμματός του αλλά και από τη συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης.
Σε γενικές γραμμές δεν έπεισε για τις προθέσεις του, άφησε την εντύπωση ότι η έξοδος από τη σημερινή κρίση είναι συνάρτηση της ανοχής που οφείλουμε να δείξουμε, ενώ τέλος δεν κατέθεσε μια διαφορετική πρόταση που δεν βασίζεται στη φορολογία αλλά θα δίνει κίνητρα στην επιχειρηματικότητα.
Επιπροσθέτως ανέλαβε, με τα όσα είπε, ένα μεγάλο ρίσκο. Υπερασπιζόμενος την πολιτική του Μνημονίου το αναγόρευσε σε μέγα διακύβευμα των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου. Ο πρωθυπουργός έβαλε ένα μεγάλο «στοίχημα» το οποίο την επομένη ή θα έχει κερδίσει ή θα έχει χάσει. Στη δεύτερη περίπτωση οι εκλογές αργά ή γρήγορα θα του δώσουν την ευκαιρία να μηδενίσει το κοντέρ.
Σ’ αυτή την περίπτωση είτε θα παραδώσει την «καυτή πατάτα» στον Αντώνη Σαμαρά, είτε εκ του αποτελέσματος θα οδηγηθεί σε κυβέρνηση συνεργασίας. Σε κάθε περίπτωση η χθεσινοβραδινή συνέντευξη σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για τον ίδιο, την κυβέρνησή του αλλά και γενικότερα για το ΠΑΣΟΚ.