Προφανώς η Ελλάδα είναι μια χώρα αναξιόπιστη, όταν οι άνθρωποι που κρατούν τα ηνία της ομολογούν προς τους κοινοτικούς μας εταίρους ότι «οι προηγούμενοι» τους είπαν ψέματα, ξεχνώντας ότι το «ταμπελάκι»
μπροστά από τη θέση όπου κάθονται, είτε στα συμβούλια υπουργών Οικονομικών, είτε στις συνόδους κορυφής, γράφει «Ελλάδα» και όχι ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ.
Προφανώς η χώρα μας είναι αναξιόπιστη διότι έτσι την κατάντησαν οι άνθρωποι που εκλέξαμε και οι οποίοι στάθηκαν ανίκανοι να τιμήσουν την υπογραφή τους, κρατώντας επτασφράγιστα τα επαγγέλματα, τις αγορές και την οικονομία ολόκληρη, αν και έχουν περάσει δύο χρόνια από την υπόσχεσή τους ότι θα τα απελευθερώσουν.
Όμως, πέραν των «αμαρτημάτων» της ελληνικής πολιτικής τάξης, που ζούμε, βιώνουμε και υποφέρουμε καθημερινά, καθώς έχουν οδηγήσει την ελληνική οικονομία σε μια πρωτοφανή ύφεση, υπάρχουν και τα εξίσου προφανή ατοπήματα εκείνων που κρατούν σήμερα τα ηνία της ευρωζώνης και της Ευρώπης ολόκληρης.
Πόσο αξιόπιστη και σοβαρή είναι η ευρωζώνη όταν θέτει ζήτημα βιωσιμότητας του ελληνικού κρατικού χρέους στο επίπεδο του 120% του ΑΕΠ και εξαρτά τη χορήγηση του νέου πακέτου βοήθειας προς τη χώρα μας από τη -θεωρητική- επίτευξη αυτού του στόχου το μακρινό 2020, την ίδια ώρα που οι προβλέψεις της σχετικά με την πορεία της ελληνικής οικονομίας αλλά και της βιωσιμότητας ή μη του χρέους έχουν πέσει έξω επανειλημμένως;
Τον Ιούλιο του 2011, με «κούρεμα» 21%, το χρέος ήταν βιώσιμο και σήμερα με ονομαστικό κούρεμα 50% και πραγματικό άνω του 70% δεν είναι;
Αντίστοιχα, πόσο σοβαρή και αξιόπιστη είναι η ευρωζώνη όταν υποτίθεται ότι χορηγεί ένα δάνειο ύψους 130 δισ. ευρώ με ορίζοντα τριακονταετίας, αλλά θέτει κώλυμα για 325 εκατ. ευρώ και για το αμφίβολο του αποτελέσματος της επόμενης κάλπης;
Ό,τι θέλει θα βγάλει η κάλπη τα επόμενα 30 χρόνια και αυτοί δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτε για να το επηρεάσουν…
Δεν μπορείς να μιλάς για αξιοπιστία και για εμπιστοσύνη σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την ίδια ώρα το νόμισμά σου να κατρακυλάει από το 1,330 στο 1,306 έναντι του δολαρίου, καταδεικνύοντας ότι στα μάτια των αγορών είσαι αναξιόπιστος και ότι δεν εμπιστεύονται τις αποφάσεις σου και τις πράξεις σου.
Ας μην ξεχνάμε, δε, ούτε για ένα λεπτό, ότι δεν υπάρχει «ολίγον έγκυος»…
Είτε εμπιστεύεσαι μια χώρα και τη δανείζεις, είτε δεν την εμπιστεύεσαι και δεν τη δανείζεις.
Σχέση μερικής εμπιστοσύνης δεν υπάρχει.
Έτσι, όχι 120% έως το 2020, αλλά 40% θα πάει η σχέση χρέους προς ΑΕΠ….
Θα χρειαστεί, βέβαια, τα τζιμάνια τα δικά μας να εξηγήσουν στον κόσμο ότι θα πρέπει να περάσουμε αυτόματα σε πρωτογενή πλεονάσματα και σε μια άνευ προηγουμένου αναδόμηση της ελληνικής οικονομίας, αλλά, ούτως ή άλλως, αυτό δεν μας ζητούν και οι «αξιόπιστοι» Ευρωπαίοι εταίροι μας να κάνουμε;
Ν.Γ. Δρόσου







0 σχόλια