Το φτωχό «μενού» των εναλλακτικών
Εάν όντως το διακύβευμα της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας, την Κυριακή, ήταν η αποφυγή μιας άτακτης χρεοκοπίας,
αποτελεί ενδεχομένως ιστορικό παράδοξο, το γεγονός, ότι η «παρτίδα σώθηκε» χάρις στα δύο κόμματα εξουσίας, τα οποία φέρουν το σημαντικότερο μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάντια του τόπου.
Ακριβέστερα, χάρις σε ό,τι απέμεινε από αυτά.
Αρκεί, όμως, η βίαιη μετάλλαξη στην οποία υποβλήθηκαν το βράδυ της Κυριακής τα δύο κόμματα εξουσίας ;
Ήταν η ψηφοφορία για το νέο μνημόνιο, μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους δύο κυριότερους πολιτικούς σχηματισμούς της χώρας; Και εντέλει πόσο σημασία έχει το ενδεχόμενο αυτό, υπό το φως της οικονομικής δυσπραγίας που αντιμετωπίζουν σήμερα εκατομμύρια πολιτών σε αυτόν τον τόπο;
Την απάντηση μπορούν να την δώσουν μόνον οι ίδιοι.
Όποιες και εάν είναι οι προβλέψεις αυτού του νέου μνημονίου, η κυβέρνηση που θα κληθεί να τις υλοποιήσει δεν είναι μόνον η παρούσα. Είναι η επόμενη και η μεθεπόμενη, τουλάχιστον.
Το νέο μνημόνιο και όσα αυτό προβλέπει, προφανώς δεν αποτελούν μια συνολική λύση στα προβλήματα του τόπου, τα οποία μπορούν να απαντηθούν μόνον διαμέσου της επιστροφής του στην οδό της ανάπτυξης.
Ν.Γ. Δρόσος
.png "English"){kind=small}
0 σχόλια