Γιαννακοχωρίτης

Ρωμά, μια παρεξηγημένη ή μια απροσάρμοστη φυλή;
Σίγουρα είναι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα όπως φτώχιας, ρατσισμού και κοινωνικής απαξίωσης. Δε μπορώ να προσεγγίσω τη φιλοσοφία ζωής τους, δε μπορώ ακόμα ούτε να εννοήσω το τρόπο που σκέφτονται και λειτουργούν γιατί δεν έτυχε να ζήσω ανάμεσά τους ούτε να γνωρίσω σε βάθος κάποιον από αυτούς.

Βλέπω όμως και μπορώ να κρίνω, γιατί τους βλέπω με το ίδιο μάτι που βλέπω και τους υπόλοιπους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ίδια προβλήματα. Κακομεταχειρίσεις, φτώχεια και ανέχεια δεν αποτελούν μονοπώλιο γι’ αυτούς. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αντιπαραθέσω τους οικονομικούς μετανάστες που πολλοί απ’ αυτούς έρχονται στη χώρα μας τελείως άφραγκοι και καταφέρνουν παρόλα αυτά να ορθοποδήσουν. Τι είναι αυτό που τους κάνει να διαφέρουν; Εγώ θα έλεγα η εργατικότητα και ο τρόπος διαχείρισης των εσόδων. Δε μπορώ να δεχθώ ότι οι Ρωμά υστερούν σε κάτι έναντι των οικονομικών μεταναστών, απλά επιλέγουν αυτό το τρόπο ζωής για λόγους που δε μπορώ να καταλάβω. Είμαι σίγουρος πως αρνούνται να προσαρμοστούν στην ελληνική κοινωνία που τόσα χρόνια τους φιλοξενεί και ίσως στο βάθος να τους αρέσει που είναι διαφορετικοί έστω και με αυτό το τρόπο. Δε μπορώ να δικαιολογήσω περιστατικά ληστείας ή βίας επειδή το βράδυ θα φάνε ξύλο αν δεν φέρουν λεφτά, δε μπορώ να καταλάβω τους ίδιους τους γονείς που επιβάλλουν τέτοιες τακτικές. Πλέον δυσκολεύεται κανείς να δείξει οίκτο αφού περιστατικά όπως 6χρονα να κυκλοφορούν τα βράδια στους δρόμους καπνίζοντας δίνουν την εντύπωση ότι στο σύνολο εκβιάζουν την αίτηση ελεημοσύνης. ‘Η μήπως όλα δικαιολογούνται ως αποτέλεσμα της ψυχολογικής πίεσης;

Αν ήθελαν ένα καλύτερο αύριο θα το είχαν. Είναι άνθρωποι ικανοί και μέσα από μια συλλογική προσπάθεια θα μπορούσαν να πετύχουν πολλά.

Δυσκολίες είχαν και θα έχουν πολλοί λαοί, το ζήτημα είναι να θέλει κανείς να τις ξεπεράσει.